Nad naszym potokiem Ardo, w miejscowości Fisterre, niedaleko mostu przecinającego potok, stoi kompleks Królewskiej Stacji Hodowli Pstrąga (Regia Stazione di troticoltura), złożony z systemu basenów przeznaczonych do hodowli i rozrodu ryb oraz z trzech budynków (biura, laboratoria, akwarium-wylęgarnia, mieszkanie dozorcy).
Teren zajmuje powierzchnię około 3700 metrów kwadratowych.
Stacja powstała w pierwszych dekadach XX wieku w miejscu innych zakładów napędzanych siłą wody i wykorzystywała do zasilania basenów kanał odprowadzany z potoku.
Wpisany w otoczenie o wielkim uroku, między miastem Belluno a pierwszymi odnogami wąskiej doliny Ardo, kompleks jest opuszczony od 1975 roku i dziś popada w ruinę.
Peschiera, której pierwsze wcielenie jako młyn i folusz sięga początku XIX wieku, była zasilana wodą kanału odchodzącego od dzisiejszego progu w Fisterre, który po drodze zasilał różne zakłady i fontanny.
To Feliciano Vivanti, dyrektor Stacji Hodowli Ryb i burmistrz Belluno w latach 1902-1905, doprowadził do powstania pawilonu rozrywkowego – dziś opuszczonego – z „drewnianym szaletem i werandą, aby stworzyć …pomysłowe alpejskie miejsce spotkań …” na terenie między mostem a zakładem.
Idąc wzdłuż potoku Ardo ścieżką dla pieszych, dociera się wreszcie do elektrowni wodnej w Fisterre, dziś nieużywanej, która od 1908 roku służyła do publicznego i prywatnego oświetlenia miasta oraz do dostarczania siły napędowej zakładom w Cavarzano i Sois. Budynek, złożony z dwóch brył, wyróżnia się
murem z miejscowego kamienia i użyciem cegły również w celach ozdobnych.
Rejon od Borgo Prà do Fisterre, bogaty w wartości historyczno-kulturowe i przyrodnicze, można przemierzyć dzięki ścieżkom i dróżkom, które pozwalają dojść do wlotu pierwszego wąwozu powyżej małej elektrowni.
Na zachód od hodowli pstrąga, tuż przy Parku Mussoi, widać kamienny Ponte delle Fontane, jednoprzęsłowy, używany dziś jako przejście dla pieszych schodzących z Vezzano do centrum miasta, ale o bardzo dawnym rodowodzie. Choć przypuszcza się rzymskie początki, najstarsze dokumenty poświadczające istnienie pons fontium pochodzą z późnego średniowiecza.
Przez wieki wielokrotnie remontowano wiszący akwedukt, ponieważ aż do 1899 roku – kiedy zbudowano akwedukt w Libano, zwany „delle Roncole” – był jedynym wodociągiem miasta Belluno. W 1555 roku rektor Lorenzo Bragadin doprowadził do jego rozbudowy, w 1750 roku został odbudowany i wzmocniony dzięki pretorowi i prefektowi Matteo Badoerowi – jak głosi tablica wmurowana u wejścia na most – a wreszcie naprawiony w 1921 roku, po I wojnie światowej.
Obiekt Królewskiej Stacji Hodowli Pstrąga jest własnością regionu Wenecja Euganejska i był wielokrotnie wystawiany na sprzedaż, ale nie udało się znaleźć nabywców; od dawna czeka na projekt rewitalizacji, który zwróciłby mieszkańcom miejsce o wielkim znaczeniu historycznym oraz przyrodniczym i urbanistycznym.
Na podstawie strony FAI oraz www.dravapiave.it
Proud sponsor of this Info Point
