Ulica nosi imię Rodolfa Psara (La Spezia, 7 listopada 1892 – Ciafa Gallina, 8 grudnia 1940), włoskiego wojskowego.
RODOLFO PSARO
Rodolfo Psaro był włoskim wojskowym, dowódcą 7. Pułku Alpinów, odznaczonym pośmiertnie Złotym Medalem za Męstwo Wojskowe w czasie II wojny światowej.
Biografia
Urodził się w La Spezia 7 listopada 1892 roku, a liceum ukończył w Brescii.
W grudniu 1912 roku wstąpił do Armii Królewskiej jako podchorąży i został przydzielony do 92. Pułku Piechoty; w lipcu 1914 awansował na podporucznika rezerwy i trafił do 77. Pułku Piechoty.
Brał udział w I wojnie światowej w 7. kompanii 77. Pułku; 12 października 1916 roku został odznaczony na polu walki Krzyżem Wojennym za Męstwo Wojskowe za odniesienie ran w walce na Veliki Kribak.
Awansowany na kapitana w 1916 roku, po zakończeniu wojny został wysłany do Albanii w składzie oddziału szturmowego i tam, 19 czerwca 1920 roku, otrzymał drugi Krzyż Wojenny za Męstwo Wojskowe. Po powrocie do kraju przeniesiono go do korpusu alpinów, gdzie przez kolejnych sześć lat służył w 6. Pułku Alpinów.
W latach 1927-1930 ukończył kursy Szkoły Wojennej, a następnie został szefem sztabu dowództwa dywizji alpejskiej Tridentina, aż do awansu na podpułkownika.
Przeniesiony do 2. Pułku Alpinów, w styczniu 1940 roku awansował na pułkownika, po czym służył w Korpusie Alpejskim jako szef sztabu. Po przystąpieniu Włoch do wojny, 10 czerwca 1940 roku, wziął udział w działaniach na froncie zachodnim.
21 września tego samego roku został mianowany dowódcą 7. Pułku Alpinów, a w listopadzie wysłano go na front grecko-albański.
Na czele batalionów „Feltre”, „Cadore” i „Belluno” poległ w walce w miejscowości Ciafa Gallina po południu 8 grudnia 1940 roku, osobiście koordynując działania podległych mu oddziałów.
Dla uczczenia jego pamięci przyznano mu Złoty Medal za Męstwo Wojskowe. Jego imieniem nazwano ulice w Belluno, Feltre i Brescii.[2]
Odznaczenia
Złoty Medal za Męstwo Wojskowe:
„Ze swoimi batalionami Feltre i Cadore dzielnie i zwycięsko wytrzymywał uderzenie przeważających sił nieprzyjaciela. W natychmiastowym kontrataku, wyprowadzonym i poprowadzonym przez niego z biegłością i śmiałością, aby złamać buńczuczność wroga, padł śmiertelnie ugodzony na czele swoich wspaniałych alpinów. Wspaniała postać żołnierza i bohaterskiego dowódcy, najjaśniejszy przykład odwagi, pogardy dla niebezpieczeństwa i posłuszeństwa świętemu prawu Ojczyzny. Albania – Ciafa Gallina, grudzień 1940.”
Krzyż Wojenny za Męstwo Wojskowe
„Dowódca plutonu, pod morderczym ogniem nieprzyjaciela zagrzewał swoich ludzi wzorową pogardą dla niebezpieczeństwa, dopóki nie został ciężko ranny w nogę. Veliki Kribach, 12 października 1916.”
Krzyż Wojenny za Męstwo Wojskowe
„Valona, 19 czerwca 1920”
Oficer Orderu Korony Włoch
Na podstawie Wikipedia.it
Proud sponsor of this Info Point
