„Belluno, 26 czerwca 1916
Wielce Szanowny Panie Burmistrzu miasta Belluno
Nie potrafimy zrozumieć, jak w chwilach tak burzliwego patriotyzmu narodowego, i jak – po ponad roku wojny – można w mieście Wenecji Euganejskiej! znaleźć ulicę noszącą nazwę Via Tedesca (Ulica Niemiecka).
Ufamy, że w duchu słusznego patriotyzmu nasza skarga zostanie przyjęta.
Z wyrazami szacunku
Grupa mieszkańców i automobilistów”
Tak brzmiał list ze skargą do ówczesnego burmistrza Belluno, złożony przez komitet mieszkańców, który doprowadził do zmiany nazwy ulicy z Via Tedesca na Via Niccolò Crepadoni.
Był to błąd, w który w 1916 roku, w pełni Wielkiej Wojny, popadli belluńscy urzędnicy i mieszkańcy, źle interpretując dawną nazwę ulicy na starym mieście: Via Tedesca w rzeczywistości pochodzi z epoki weneckiej i jest prawdopodobnie pamiątką po istnieniu w tym miejscu Fondaco dei Tedeschi, używanego przez kupców z Alemagny do składowania i sprzedaży towarów.
Położona na starym mieście Belluno, kilka metrów od Piazza dei Martiri i Porta Dojona, Via Nicolò Crepadoni łączy Via Tomaso Catullo z Via Cipro.
Niccolò Crepadoni
Był dowódcą wojsk weneckich w 1487 roku w bitwie pod Caprile, gdzie pokonał siły austriackie. Spoczywa w kościele Santo Stefano.
Wzniósł Palazzo Crepadona-Carrer, przekształcając szereg budynków starego miasta w szesnastowieczny pałac szlachecki, którego altana zachowuje być może układ jednej z dawnych wież górujących nad murami miejskimi.
Resztki pierwotnych fresków można jeszcze dostrzec na parterze i na pierwszym piętrze.
Pod podcieniami dziedzińca umieszczono w 1981 roku rzymski sarkofag C. Flawiusza Hostyliusza Sertoriana i jego żony Domicji, z III wieku, odnaleziony w 1480 roku przy kopaniu fundamentów dzwonnicy S. Stefano; wcześniej stał na kolumnach na placu katedralnym, między katedrą a ratuszem, a potem obok samego kościoła Santo Stefano.
Crepadona jest obecnie siedzibą biblioteki miejskiej i miejskiego centrum kultury.
Przedstawiciele rodziny Crepadoni są poświadczeni w radzie miejskiej już od 1378 roku i zasiadali w niej aż do 1814 roku, kiedy zmarł ostatni jej członek, Giuseppe, nie pozostawiając potomstwa. Pierwszym z rodziny, który używał przydomka „Ceccatus”, był Giovanni Antonio w 1450 roku.
Kilku członków rodu należało do stanu rycerskiego i szczyciło się tytułem „equites”. Piloni wspomina w Księdze VII: „…na galerze Generała służył Christoforo Cecato z Belluno, z szlachetnej rodziny Carpedona, który tak dzielnie poczynał sobie w tych działaniach i tak miły był owemu Panu, że pamięć o nim żywa jest do dziś wśród potomków Generała… Christoforo był bliskim krewnym Pietra da Pesaro, prowizora terra ferma, i pod jego dowództwem służył przez pewien czas jako ochotnik z trzema końmi w wyprawie na Kremonę. Jego prawnukiem był Antonio Cecato, który w roku 1571, z dwudziestoma pięcioma żołnierzami na własny koszt, w wojnie z Turkami służył jako ochotnik we flocie weneckiej, odświeżając tym pamięć swoich przodków, a zwłaszcza Niccolò Ceccata, który służywszy w Toskanii u Carla z Montone, a potem pod Perugią u Malatesty, obrany następnie wodzem ludu belluńskiego, przepędził Niemców, którzy zajęli Caprile i pustoszyli cały ten kraj”.
Jedna z gałęzi rodziny Crepadoni nosiła więc także nazwisko Ceccati i wygasła wraz z Giuseppem w 1814 roku – dobroczyńcą szpitala w Belluno, którego portret nieznanego autora i rysunek Galeazza Montiego zachowały się do dziś.
Zachowane archiwum rodzinne obejmuje cztery rejestry dotyczące zarządu majątkiem, datowane od połowy XVI wieku po pierwszą dekadę XVII; w zbiorze rękopisów biblioteki miejskiej w Belluno przechowywane są dwie kroniki miejskie spisane w XVII wieku.
Noty historyczne wspominają o „biskupie hrabim i szlachcie Crepadoni, degli Azzoni i Doglioni”, dotyczące „miejsc władzy w Belluno”, które najbardziej wiązały się z historią Baliato dai Coi, a wśród nich pałacu szlachty Crepadoni, zwanych wówczas Carpedoni, którzy – między innymi – „byli właścicielami wzgórza nad kościołem San Nicolò di Fusine, a na ich działce powstał Libero Maso rodziny de Zanet di Col, być może ich giermków…”.
Na koniec dwie ciekawostki z serwisu siusa.archivi.beniculturali.it:
„Bracia Antonio i Tristano Ceccati, synowie zmarłego wielmożnego rycerza Giovanniego, wykupują roczną rentę gruntową w wysokości 2 korców pszenicy i jednego jagnięcia za sumę 1000 lirów od szlachetnego Francesca Crepadoniego, syna notariusza Andrei, 13 września 1601”
„Biskup i hrabia Feltre i Belluno Enrico Scarampi z Asti nadaje Crepadonowi, synowi zmarłego Nicolò Crepadoniego, mieszczaninowi belluńskiemu, klerykaturę Santa Maria w Agordo, wakującą po śmierci Vittore Fantina z Wenecji”.
FIRMY I SKLEPY PRZY TEJ ULICY
Przy Via Niccolò Crepadoni i w okolicy znajdziesz następujące firmy i sklepy:
Proud sponsor of this Info Point
