Maurilio De Zolt: 43 yaşında Norveç’i yenen Dolomitlerin Cırcır Böceği

Maurilio De Zolt, “Cırcır Böceği” lakaplı İtalyan kayaklı koşucudur. 25 Eylül 1950’de San Pietro di Cadore’de, Comelico bölgesinde doğdu; geç başlayan ve kırk yaşını aştıktan sonra en üst düzeyde noktalanan olağanüstü uzun bir kariyer sayesinde İtalyan kayaklı koşusunun en büyük isimlerinden biri oldu. En ünlü başarıları arasında 1987 Oberstdorf’ta 50 km’de kazandığı dünya şampiyonluğu ve 43 yaşında elde ettiği 1994 Lillehammer 4×10 km bayrak yarışı olimpiyat altını yer alıyor: ondan daha yaşlı hiçbir kayaklı koşucu olimpiyat şampiyonu olamadı.

Comelico’dan milli takıma: geç başlayan bir kariyer

Ufak tefek bir beden, pek alışılmadık sayılan bir teknik, büyük altyapı takımlarından hiç geçmemiş bir geçmiş: Presenaio’lu bu gencin İtalyan kayaklı koşusunun en tanınan simalarından biri olacağını gösteren hiçbir şey yoktu. Başlangıç, artan zamanında antrenman yapan bir sporcunun başlangıcıydı: kereste fabrikasında iki yıl çalışma, boş vakitlerde ve hafta sonlarında antrenmanlar, gençler kategorisinde dördüncülükle bitirdiği ilk yarış Coppa Casera Razzo.

1970’te başladığı askerlik hizmetini Vigili del Fuoco’da (İtfaiye) tamamlamasının ve makine teknisyenliği diploması sayesinde Belluno’da bir süre işçi olarak çalışmasının ardından teşkilata kalıcı olarak dönmesi, ona nihayet düzenli antrenman yapma imkânı verdi. Belirleyici adım buydu: İtfaiye’nin spor kulübü, kariyeri boyunca ve otuz yıllık hizmeti süresince onun evi olarak kalacaktı.

Ne var ki federasyon onu A milli takım için fazla yaşlı buldu ve “aday” sporcuların yer aldığı, “P takımı” denen kadroya yönlendirdi. Ona en çok inananlar ilk antrenörü Stelio Busin ve ardından Dario D’Incal oldu. Dönüm noktası 1977‘de geldi: Capracotta’daki İtalya şampiyonasında 50 km’ye damgasını vurdu ve 27 yaşını doldurmuşken milli takımdaki yerini kaptı.

Böylece kayaklı koşuda eşi benzeri olmayan bir sportif uzun ömür başladı: milli takıma 27 yaşında girdi, 44 yaşında ayrıldı ve uzun mesafelerde yaklaşık yirmi yıl rekabetçi kaldı. Silahları, seksenlerin ortasında paten tekniğinin gelişiyle daha da parlayan yokuştaki sekerek koşusu ve Mieto, Svan ve Wassberg gibi daha uzun boylu, daha güçlü rakiplerin temposuna dayanmasını sağlayan zihinsel dayanıklılığıydı. Bayrak yarışlarında açılış etaplarının adamı oldu: çıkar, temasını korur ve takımı arkadaşlarına en iyi koşullarda teslim ederdi.

Maurilio De Zolt: olimpiyat ve dünya şampiyonası madalyaları

Toplamda üç olimpiyat madalyası (bir altın, iki gümüş) ve altı dünya şampiyonası madalyası (bir altın, üç gümüş, iki bronz). Ulusal düzeyde 19 İtalya şampiyonluğu kazandı: dördü 15 km’de, beşi 30 km’de ve onu, profilini her şeyden çok belirleyen mesafe olan 50 km’de. Fiemme ve Fassa vadilerinin uzun mesafe klasiği Marcialonga‘yı 1986, 1987, 1991 ve 1992’de olmak üzere dört kez kazandı: bu, Norveçli Jørgen Aukland ile paylaştığı ve hâlâ geçerli olan yarışın galibiyet rekorudur.

Oberstdorf 1987 ve Lillehammer 1994

Cırcır Böceği’nin tüm kariyeri bu iki yarışın etrafında döner. Oberstdorf 1987‘de serbest teknik 50 km’de dünya şampiyonluğu geldi: bireysel dünya şampiyonu formasını ilk ve tek kez giydi; o güne dek dereceler ve gümüş madalyalar biriktirmiş bir sporcunun tam anlamıyla takdir edilmesiydi bu. Aynı zamanda büyük organizasyonların programına yeni giren paten tekniğinin, onun adımları için ideal zemin olduğunun da teyidiydi.

Norveç’teki Lillehammer 1994‘te ise İtalyanların ortak belleğine kazınan yarış geldi. De Zolt 4×10 km bayrak yarışının ilk etabını koştu ve bayrağı liderlerin on saniye kadar gerisinde teslim ederek takımına her şeyi oynama şansı verdi: İtalya, kayaklı koşu tarihinin en ünlü finiş sprintlerinden birinde ev sahibi Norveç’i yenecekti. 43 yaşındaydı ve olimpiyat altını kazanan en yaşlı kayaklı koşucu oldu. 2006’da Torino Oyunları’nın açılış töreninde, tam da o bayrak takımındaki arkadaşlarıyla birlikte yeniden sahneye çıkacaktı.

Çok yönlü bir sporcu

De Zolt için dağ hiçbir zaman yalnızca kayak olmadı. Yokuş koşusu ve bisiklet, onlarca yıl boyunca önce hazırlığına, sonra da emekli sporcu yaşamına eşlik etti; farklı branşlar arasında gezinen bir uyum yeteneğiyle.

En bilinen karşılaşma Francesco Moser ile olanıdır. Temmuz 2013’te “Il Piave tra sfida e memoria” etkinliği kapsamında ikili, Sappada’dan Piave kaynaklarına uzanan, ortalama %6 eğimli yaklaşık dokuz kilometrelik bir tırmanış kronometresinde karşı karşıya geldi: o sefer kazanan Trentinolu bisikletçi oldu. Bir rövanştı bu, çünkü yirmi yıl kadar önce — bunu düellonun arifesinde bizzat De Zolt anlatıyor — Stelvio’da Moser’i yenen kayaklı koşucu olmuştu. “Kazandım, çünkü daha hazırlıklıydım ve dağda kapışmıştık” diye açıklıyordu: onun sahasıydı, bir düzlük bisikletçisinin değil.

Comelico ile bağı

Comelico, Belluno ilinin en kuzeydeki vadisidir; ormanlar ile Cadore, Pusteria ve Carnia sınırları arasına sıkışmış dar bir vadi tabanı. De Zolt orada, San Pietro di Cadore’nin Presenaio köyünde doğdu ve yarışların onu dünyanın dört bir yanına götürdüğü yıllarda bile hep orada yaşamaya devam etti.

Onu sevilen biri yapan karakter — pes etmeyenin inadı, kendi işini kendi görme alışkanlığı, asla gösteriş yapılmayan belli bir sertlik — hiçbir zaman kestirme yolu olmamış bir toprağın karakteridir. De Zolt’u kayaklı koşunun sınırlarının çok ötesinde tanınan bir kişilik yapan, madalyalardan da çok budur: bir başkasına benzemek için ne yerini ne de alışkanlıklarını değiştiren bir sporcu.

Maurilio De Zolt bugün ne yapıyor

Şubat 2026‘da yayımlanan bilgilere göre De Zolt hâlâ Belluno Dolomitleri’nde, San Pietro di Cadore yakınlarında yaşıyor ve 75 yaşında tamamen dağa bağlı bir hayat sürüyor. O röportajlarda haftada iki kez dağ kayağı ve koşu için dışarı çıktığını, kış için odun kestiğini, elma ve armut ağaçlarıyla küçük asmaların bulunduğu bir meyve bahçesine baktığını, tavuk ve tavşan beslediğini anlatıyor. Antrenörlük görevlerini geri çevirdiğini açıkladı: ormanlarını tercih ediyor.

“Dağlarıma, ormanlarıma çıktığımda kayaklarımı da yanıma alırım.”

Yine Şubat 2026’da, Verona Arena’da düzenlenen Milano Cortina 2026 Olimpiyat Oyunları kapanış töreninin başrol oyuncuları arasındaydı.

Lakabı bir mikro bira fabrikasına da adını verdi: San Pietro di Cadore’nin Presenaio köyündeki “La Birra del Grillo”. İşletme 2007’de oğlu Luca De Zolt tarafından kuruldu ve onun tarafından yönetiliyor; Maurilio ise markanın yüzü. Şirketle ilgili doğrulanabilir son bilgiler, bira fabrikasının faal olduğu ve bir distribütör aradığı 2024 yılına ait; markanın resmî sitesine artık ulaşılamıyor, bu nedenle bugünkü durumu teyit etmek mümkün değil.

Maurilio De Zolt hakkında sık sorulan sorular

Maurilio De Zolt kimdir?

“Cırcır Böceği” lakaplı, olimpiyat ve dünya şampiyonu, emekli İtalyan kayaklı koşucudur. Comelico’daki San Pietro di Cadore’de doğdu; yetmişlerin sonundan 1994’e kadar Vigili del Fuoco (İtfaiye) spor kulübü adına en üst düzeyde yarıştı.

Maurilio De Zolt ne zaman doğdu?

25 Eylül 1950’de, San Pietro di Cadore’nin Presenaio köyünde.

Olimpiyat altınını kazandığında kaç yaşındaydı?

Kırk üç. Lillehammer’daki 4×10 km bayrak yarışı Şubat 1994’te, kırk dördüncü doğum gününden birkaç ay önce koşuldu: olimpiyat altını kazanan en yaşlı kayaklı koşucudur.

Neden “Cırcır Böceği” lakabıyla anılıyor?

Ufak tefek yapısı ve yokuşlara sekercesine, saldırgan adımlarla girme biçimi yüzünden. Bu stil, en iyi hâlini paten tekniğinin gelişiyle gösterdi.

Maurilio De Zolt nerede doğdu?

Belluno ilinin en kuzeydeki vadisi Comelico’da, San Pietro di Cadore’nin Presenaio köyünde.

Kaç olimpiyat madalyası kazandı?

Üç: Lillehammer 1994’te 4×10 km bayrakta altın ve 50 km’de, Calgary 1988 ile Albertville 1992’de iki gümüş.

En önemli zaferleri hangileri?

Lillehammer 1994’te bayrak yarışı olimpiyat altını ve Oberstdorf 1987’de 50 km dünya şampiyonluğu. Bunlara 19 İtalya şampiyonluğu ve Marcialonga’daki dört zafer (1986, 1987, 1991, 1992) ekleniyor.

Maurilio De Zolt bugün ne yapıyor?

Comelico’da yaşıyor ve Şubat 2026’da yayımlanan röportajlara göre haftada iki kez dağ kayağı ve koşu için dağa çıkmayı sürdürüyor; ormanla, meyve bahçesiyle ve kümes hayvanlarıyla ilgileniyor. Lakabı, oğlu Luca’nın 2007’de kurduğu “La Birra del Grillo” bira fabrikasına adını verdi.

Kaynaklar

• Treccani, Enciclopedia dello Sport
• CONI, olimpiyat madalyalı sporcu profili
• Fondoitalia, “Tanti auguri al Grillo Maurilio De Zolt” (25 Eylül 2020)
• MountainBlog, “Il Piave tra sfida e memoria”: De Zolt-Moser düellosu (2013)
• il Nord Est, “La Birra del Grillo, l’ex campione De Zolt come papa-testimonial” (7 Mart 2024)
• Virgilio Sport, Maurilio De Zolt röportajı (26 Şubat 2026)
• Corriere delle Alpi, Milano Cortina 2026 meşale taşıyıcıları (13 Ocak 2026)
• Marcialonga, şampiyonlar listesi

Son güncelleme: 4 Eylül 2026.

De Zolt’un branşı olan Comelico ve Cansiglio’daki kayaklı koşu, Belluno Dolomitleri’nde spor rehberinin başlıklarından biridir.