Minder bekend dan de grote Dolomietenklassiekers, is de Passo Duran de ideale klim voor wie serieuze hellingspercentages en vrijwel geen verkeer zoekt, midden in de ongerepte natuur van het Agordino.
Technische gegevens
- Start: Agordo
- Aankomst: Passo Duran (1.605 m)
- Lengte: 12,1 km
- Hoogteverschil: 994 m
- Gemiddeld stijgingspercentage: 8,2% (max. 15,2%)
- Ondergrond: asfalt (SP347)
- Moeilijkheidsgraad: zwaar
Vanuit Agordo klimt de provinciale weg 347 resoluut naar de Duran, met een aaneenschakeling van steile stroken die bijna nooit rust gunnen: het gemiddelde van 8,2% verbergt passages ruim boven de 15%, vooral in de haarspeldbochten vlak voor de pashoogte. Het landschap wordt steeds wilder, tussen fijnsparrenbossen en de wanden van de Duranno- en de Moiazzagroep, tot je op de top uitkijkt over de Val di Zoldo en de Civettagroep. Het is een perfecte klim voor wie graag in alle rust fietst, ver van het toeristenverkeer van de beroemdere passen.
Wist je dat?
De Passo Duran is de meest directe verbinding tussen het Agordino en de Val di Zoldo en was eeuwenlang een belangrijke handelsroute; nog altijd heeft hij een authentieke charme, nauwelijks getemd door het massatoerisme.
Alle fietsroutes
Waar komt de naam Duran vandaan? Misschien van een beek. De hypotheses en hun beperkingen staan op de pagina Waarom de Dolomietenpassen zo heten.
De Duran is voor fietsers de toegangspoort tot het Agordino. Hetzelfde dal, gezien door wandelaars en skiërs, vind je in de gids over sport in de Dolomieten van Belluno.
