De Alta Via 1 begint bij een van de meest gefotografeerde meren ter wereld en eindigt in Belluno. Toch stopt bijna niemand echt in Belluno. Je daalt af van de berg, neemt een bus, zoekt een trein of een transfer naar het vliegveld, en de stad blijft een naam op het bordje van de halte. Jammer: de laatste etappe is de wildste van de hele route, en de stad aan het eind is de plek waar de Alta Via werd bedacht.
Deze gids is voor wie de tocht voor volgende zomer plant en wil weten hoe hij echt eindigt: de twee mogelijke afdalingen, hoe je vanuit La Pissa of Case Bortot de stad bereikt, waarom je je vlucht niet op de laatste wandeldag boekt en wat je doet met de extra avond en ochtend die het waard zijn.
Waar eindigt de Alta Via 1 precies?
Op papier loopt de Alta Via delle Dolomiti n. 1 van het meer van Braies naar Belluno: zo’n 120 kilometer, ongeveer tien etappes in de klassieke versie, zeven of acht voor snelle lopers. In de praktijk splitst de route zich na Rifugio Pian de Fontana in tweeën, en die keuze verandert zowel de moeilijkheid als de plek waar je het dal bereikt.
De oorspronkelijke finale: de Schiara en Rifugio 7° Alpini

Dit is het einde dat de bedenkers van de Alta Via voor ogen hadden. Je klimt naar de Bivacco del Màrmol en daalt de zuidwand van de Schiara af via de via ferrata Piero Rossi, jarenlang de Marmol-via ferrata genoemd en nu het meest belopen slotstuk van de route. Zo kom je bij Rifugio 7° Alpini, op 1.502 meter in de kom van de Pis Pilon: de Italiaanse Alpenclub noemt het de gebruikelijke slotetappe van de Alta Via 1.
Daarna resten nog het Ardo-dal en het gehucht Case Bortot boven de stad: van de hut naar Belluno is het zo’n 12,7 kilometer en vierenhalf uur dalen, bijna helemaal door het bos, langs de beek. Weinig Europese langeafstandsroutes eindigen zo: je stapt van de rots en loopt een halve dag later over de kasseien van een stad.
Let op: de via ferrata heeft graad EEA, voor ervaren wandelaars met uitrusting. Je hebt een klimgordel, een via-ferrataset, een helm en ervaring nodig. Wie nog nooit een via ferrata heeft gedaan, moet het hier niet leren, aan het eind van een week lopen, met vermoeide benen en een volle rugzak.
De wandelfinale: Rifugio Bianchet en La Pissa

Deze variant kiezen de meeste buitenlandse wandelaars vandaag, en bijna alle trekkingbureaus bieden hem aan. Vanaf Pian de Fontana daal je af naar Rifugio Furio Bianchet, op 1.250 meter in het Vescovà-dal, beheerd door de afdeling Belluno van de Italiaanse Alpenclub. Van daar loopt het pad door het bos naar La Pissa, een bushalte aan de regionale weg Agordina, op ongeveer 450 meter hoogte, in de gemeente Sedico.
Geen gezekerde passages, wel veel daling: van de Bianchet naar La Pissa is het zo’n achthonderd meter omlaag, ongeveer twee uur lopen. Wie in de Bianchet slaapt, bereikt het dal laat in de ochtend, het beste moment voor de bus.
Met de bus van La Pissa naar Belluno
La Pissa wordt bediend door lijn 1 van Dolomiti Bus, die Agordo verbindt met het treinstation van Belluno. In iets minder dan een halfuur ben je in de stad. Drie praktische tips, meer waard dan welke gedrukte dienstregeling ook:
- Controleer de dienstregeling voordat je de hut verlaat, op de website van Dolomiti Bus of met een kaartenapp. De dienstregeling op werkdagen en feestdagen verschilt, en tussen zomer en herfst verandert de dienst.
- Reken niet op zondag. In de winterdienstregeling rijden er op zondag soms helemaal geen bussen: eindig je op een zondag, zorg dan voor een plan B of een extra dag.
- Regel je kaartje van tevoren, op de website van Dolomiti Bus of bij een verkooppunt. In La Pissa is geen loket: alleen een bushokje, een weg en het geruis van de Cordevole.
Wie via Case Bortot afdaalt, is al boven de stad: voor het laatste stuk regel je een lift of een taxi, of je loopt gewoon verder.
Waarom je je vlucht niet op de aankomstdag boekt
Iedereen die de Alta Via heeft uitgelopen geeft dit advies, en er zijn drie concrete redenen. De eerste is het weer: een onweer op de Schiara of een nat pad kan je een halve dag kosten. De tweede is het vervoer: dalbussen met weinig ritten, treinen die in 2026 op sommige lijnen door bussen werden vervangen, en krappe aansluitingen op de transfers naar het vliegveld van Venetië. De derde is de eenvoudigste: na een week in berghutten horen een nacht in een echt bed en een diner op een plein bij de reis, het is geen vertraging.
Een avond en een ochtend in Belluno

Belluno is een kleine stad die je helemaal te voet verkent, gebouwd op een terras boven de plek waar de Ardo in de Piave stroomt. Ze heeft een voordeel dat iedereen die van de Alta Via afkomt meteen opvalt: vanaf bijna elk plein zie je de Schiara, en met wat aandacht ook de Gusela del Vescovà, de slanke rotsnaald waar je net van bovenaf omheen bent gelopen. Je kijkt achterom en ziet je hele laatste dag.
Wat je in een paar uur ziet
- Piazza dei Martiri, door de inwoners nog altijd de Liston genoemd: de huiskamer van de stad, de plek voor de avondwandeling en het aperitief.
- Piazza Duomo, met het Palazzo dei Rettori, de kathedraal San Martino en de klokkentoren ontworpen door Filippo Juvarra, zichtbaar vanuit het hele dal.
- Palazzo Fulcis, zetel van het Stedelijk Museum, met werken van Sebastiano en Marco Ricci en van de beeldhouwer Andrea Brustolon.
- Piazza delle Erbe en de Porta Dojona, het oudste deel van de stad, tussen arcaden, fonteinen en beschilderde huizen.
Wat je eet
Na een week pasta en strudel in de hutten is de keuken van het dal een andere toonsoort. Het gerecht om te proeven is schiz met polenta, een verse zuivelkaas gebakken in boter; het andere is pastìn, vers worstvlees gebakken op de plaat. Met een glas wijn en de Schiara die roze kleurt boven de daken is het de juiste afsluiting.
De stad waar de Alta Via werd geboren

Er is een reden waarom de Alta Via 1 precies hier eindigt. Het idee kwam van bergbeklimmers uit Belluno: Piero Rossi, Mario Brovelli en Giovanni Angelini, samen met de Beierse journalist Toni Hiebeler. In 1966 stelde het Duitse tijdschrift Alpinismus, gedrukt in München, de route voor aan Duitstalige wandelaars, en op 5 juli van dat jaar liepen twee Beieren, Gerda Hoffmann en Ulrich Görn, hem als eersten helemaal uit. Om de Schiara over te steken ontbrak een doorgang: de afdeling Belluno van de Italiaanse Alpenclub heeft die aangelegd.
Piero Rossi publiceerde in 1969 de eerste gids, en de via ferrata die nu zijn naam draagt is precies die waarmee de route eindigt. De hut waar hij uitkomt, Rifugio 7° Alpini, werd in 1950–51 gebouwd door de Alpenclub van Belluno samen met de Nationale Alpini-vereniging, met beslissende hulp van het leger, en opgedragen aan de gevallenen van het 7e Alpini-regiment, ooit in Belluno gelegerd. Ernaast staat sinds 1952 de kapel van de Regina Alpinorum. Wie van de Schiara afdaalt, loopt zonder het te weten de geschiedenis van de stad binnen. Lees meer in onze gids over Rifugio 7° Alpini en de geschiedenis van zijn naam.
Veelgestelde vragen
Eindigt de Alta Via 1 in La Pissa of in Belluno?
In Belluno. La Pissa is de bushalte aan het eind van de wandelvariant zonder via ferrata, die langs Rifugio Bianchet loopt. De oorspronkelijke finale daalt van de Schiara af naar Rifugio 7° Alpini en dan naar Case Bortot boven de stad.
Heb ik via-ferrata-uitrusting nodig?
Alleen voor de finale over de Schiara, via de via ferrata Piero Rossi: klimgordel, via-ferrataset en helm zijn verplicht, en het is een stuk voor ervaren wandelaars. De variant via de Bianchet naar La Pissa heeft geen gezekerde passages.
Hoe lang duurt het van La Pissa naar Belluno?
Iets minder dan een halfuur tot het station met lijn 1 van Dolomiti Bus. De dienstregeling verschilt tussen werk- en feestdagen en tussen zomer en winter: controleer haar op de dag zelf.
Is een nacht in Belluno de moeite waard?
Ja, om twee redenen: het verkleint de kans dat je je vlucht mist door vertraging op het pad of in het vervoer, en je ziet de stad waar je de hele laatste dag vanaf de Schiara op neerkeek.
Verder ontdekken
- Alta Via n. 1: van het meer van Braies naar Belluno
- De Alte Vie van de Dolomieten: welke kies je
- Rifugio 7° Alpini: de klim vanaf Case Bortot
- De legenden van de Gusela del Vescovà
- Dolomieten van Belluno: 15 plekken om minstens één keer te zien
Omslagfoto: eerste licht op de Schiara, de berg die de Alta Via 1 boven Belluno afsluit. Foto: Ciro Bassi, Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0.
