Alta Via n.1

Alta Via n. 1

(σύλληψη του Toni Sanmarchi)

Από τη λίμνη Braies στο Μπελούνο

Εμπνευσμένος και από το πρόγραμμα δολομιτικών διαδρομών που σκιαγράφησε ο Mario Brovelli στο άρθρο που δημοσιεύτηκε στο “Lo Scarpone” την 1η Σεπτεμβρίου 1966, ο Piero Rossi πρότεινε το 1969 αυτή την υπέροχη διάσχιση που, από την όμορφη κοιλάδα Bràies στη Val Pusteria, μέσα από επιβλητικούς και περίφημους δολομιτικούς καθεδρικούς ναούς, οδηγεί στο Μπελούνο.

Το πολύτιμο βιβλιαράκι του, που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά και ήταν τότε μια πραγματική πρωτοτυπία, είχε τίτλο “Alta Via delle Dolomiti”, έφερε τον αριθμό 1 και εκδόθηκε από τις Tamari Editori στη Μπολόνια, με αρκετές εκδόσεις τα επόμενα χρόνια. Και αυτή η Alta Via, όπως και οι άλλες διάσημες αδελφές της, έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μιας μεγάλης πεζοπορίας που μπορεί να χωριστεί σε πολλά ημερήσια σκέλη.

Ορειβατικά καταφύγια και μόνιμα μπιβουάκ (αν και για όποιον θέλει να ζήσει έντονα τα παλιά κατορθώματα ένα μικρό αντίσκηνο και ένας υπνόσακος είναι υπεραρκετά) προσφέρουν ανακούφιση στα σημεία στάσης. Η βασική διαδρομή ακολουθεί μονοπάτια όχι ιδιαίτερα απαιτητικά για έναν καλό πεζοπόρο, τα οποία μάλιστα είναι πάντα εξοπλισμένα στα περάσματα ή στα δύσβατα τμήματα.

Εδώ κι εκεί, όπου το βουνό έμεινε σταματημένο στην εποχή των πρωτοπόρων και μόνο τα αγριόγιδα ζουν ανενόχλητα, υπάρχουν μεγαλύτερες δυσκολίες, κυρίως ψυχολογικής φύσης, που οφείλονται στην απομόνωση, στις σημαντικές υψομετρικές διαφορές, στο αυστηρό περιβάλλον, στην έλλειψη νερού, στη μεγάλη σιωπή…

Και στις ομίχλες που συχνά πέφτουν γρήγορα και τυλίγουν τα πάντα σαν βαμβάκι! Όπως και να ’χει, αυτή η Alta Via περνά από πραγματικά εξαιρετικά και μοναδικά μέρη, στην άγρια καρδιά των Δολομιτών. Για τους πιο έμπειρους – και τις απαιτήσεις τους – προτείνονται ορισμένες εναλλακτικές της κλασικής διαδρομής, με παραλλαγές που περιλαμβάνουν πιο τεχνικές και πιο ανταποδοτικές πεζοπορίες, επειδή ακολουθούν εναέριες via ferrata ή ανεβαίνουν στις ιστορικές κορυφές των διάφορων ορεινών συγκροτημάτων.

Αυτή η Alta Via διασχίζει μερικά διάσημα συγκροτήματα των Δολομιτών που έμειναν αρκετά απρόσβλητα από το ετερόκλητο, συχνά άτακτο πλήθος των λεγόμενων λίγο-πολύ περιστασιακών τουριστών. Στην καρδιά αυτών των συγκροτημάτων…το αυτοκίνητο δεν φτάνει, και έτσι, με τις δυστυχώς αναπόφευκτες εξαιρέσεις, δεν υπάρχει μαζική εισβολή ενοχλητικών επισκεπτών.

Εδώ αρκεί να απομακρυνθείς έστω και λίγο από τον πάτο της κοιλάδας για να βρεις γαλήνη και να ξαναβρεθείς στο αληθινό, πρωτόγονο και αμόλυντο βουνό. Λόγια του Toni Sanmarchi (ενός ακόμη “εφευρέτη των Alte Vie”) που τριάντα χρόνια μετά παραμένουν επίκαιρα. Ο Τομέας Τουρισμού της Επαρχιακής Διοίκησης του Μπελούνο, στον οποίο ανήκει η αξία της παρούσας έκδοσης, επιδιώκει την ανάδειξη των “βουνών του τόπου μας” και προσπαθεί -και μέσα από αυτό το έργο- να προσφέρει στους πεζοπόρους τις πιο επικαιροποιημένες δυνατές πληροφορίες.

Υπενθυμίζουμε, για λόγους ακρίβειας, ότι ορισμένοι συγγραφείς άλλαξαν την αρχική σειρά της διαδρομής, προσαρμόζοντάς την στο προσωπικό τους γούστο ή σε εκείνο των αναγνωστών τους ή στις τουριστικές ανάγκες, τροποποιώντας εδώ κι εκεί την αρχική ιταλική διαδρομή και φτάνοντας τη διάρκειά της στις 18-20 ημέρες, με υπερβολικά σύντομα σκέλη.

Είναι αλήθεια ότι αυτές θα ήταν οι ιδανικές διακοπές, χαλαρωτικές και απολαυστικές, όμως εμείς προτιμήσαμε να μείνουμε στην παράδοση των “παλιών καιρών”, δηλαδή γύρω στις 12 ημέρες, ακόμη κι αν κάποιο σκέλος μπορεί να φανεί λίγο σκληρό σε μήκος.

Και στη δική μας περίπτωση, σε σχέση με τον οδηγό του Piero Rossi, που κυκλοφόρησε σε πολλές εκδόσεις – έχουν περάσει πια τριάντα πέντε χρόνια και το πρωτότυπο δεν βρίσκεται πουθενά – έγιναν ορισμένες αλλαγές και μικρές επικαιροποιήσεις στην αρχική χάραξη. Στα χρόνια αυτά, πράγματι, κάτι άλλαξε, τόσο μορφολογικά όσο και χάρη σε κατάλληλες παρεμβάσεις των αρμόδιων φορέων για τη συντήρηση και τον εξοπλισμό των διάφορων τμημάτων της διαδρομής.

Αυτό δεν αφαίρεσε τίποτα από την πρωτοτυπία του έργου και της ιδέας· αντίθετα, υπήρξε η βούληση να βελτιωθεί και να αναβαθμιστεί περαιτέρω, σε ένδειξη σεβασμού στη μνήμη του Piero Rossi, που είχε κάνει αυτά τα βουνά σκοπό της ζωής του.

Από τον τόμο ALTA VIA n. 1 – 1η ΑΝΑΤΥΠΩΣΗ 2007

Dolomiti Turismo srl

Via R.Psaro, 21 – 32100 Belluno Τηλ. 0437.940084 www.infodolomiti.it

Πλήρως αναθεωρημένη και ενημερωμένη έκδοση από τον Italo Zandonella Callegher

Πότε να πάτε και τι να μη χάσετε

Η Alta Via n. 1 διανύεται κατά προσέγγιση από τα τέλη Ιουνίου έως τα τέλη Σεπτεμβρίου, όταν τα καταφύγια κατά μήκος της διαδρομής είναι ανοιχτά και τα περάσματα ελεύθερα από χιόνι. Ανάμεσα στις πιο υποβλητικές εικόνες είναι το συγκρότημα Tre Cime di Lavaredo, η λίμνη Sorapis με τα τιρκουάζ νερά της και το οροπέδιο Cadini, καθώς και η μακριά τελική κορυφογραμμή που κατεβαίνει προς την κοιλάδα του Piave και το Μπελούνο. Είναι μια διαδρομή κατάλληλη και για όσους επιχειρούν για πρώτη φορά μια πολυήμερη διάσχιση, αφού μπορούν να βασιστούν σε ένα καλό δίκτυο καταφυγίων και οδών διαφυγής προς τον πάτο της κοιλάδας.

Όποιος αναζητά μια φυσική συνέχεια της πορείας μπορεί να συνδυάσει την Alta Via n. 1 με τη γειτονική Alta Via n. 2 delle Leggende, που εκτείνεται λίγο πιο δυτικά, ανάμεσα στο συγκρότημα Sella και τις Pale di San Martino. Για μια πλήρη εικόνα και των οκτώ δολομιτικών διαδρομών, η σελίδα για τις Alte Vie των Δολομιτών συγκεντρώνει σκέλη, δυσκολίες και συνδέσμους για κάθε διαδρομή.

Η κλασική φτάνει στο Μπελούνο ύστερα από δέκα ημέρες πεζοπορίας. Όποιος αναζητά κάτι πιο σύντομο, ή κάτι εντελώς διαφορετικό, θα βρει τις εναλλακτικές στον οδηγό για να ζήσετε τους Δολομίτες του Μπελούνο μέσα από τον αθλητισμό.