Muzeum Etnograficzne Dolomitów w Seravelli koło Cesiomaggiore

W Seravelli koło Cesiomaggiore, u stóp Parku Narodowego Dolomiti Bellunesi, dziewiętnastowieczna willa mieści Muzeum Etnograficzne Dolomitów: mały skarbiec życia chłopskiego i górskiego, pełen narzędzi, wiedzy i historii emigracji.

Villa Avogadro degli Azzoni, siedziba muzeum

Muzeum Etnograficzne Prowincji Belluno i Parku Narodowego Dolomiti Bellunesi, znane dziś także jako Museo Etnografico Dolomiti, mieści się w Seravelli, przysiółku gminy Cesiomaggiore, kilka kilometrów od Feltre. Zajmuje Villa Avogadro degli Azzoni, dziewiętnastowieczną wiejską rezydencję należącą niegdyś do szlacheckiej rodziny o tym samym nazwisku, otoczoną ponad czterema hektarami parku, dawniej dębowego lasu chronionego już w czasach Republiki Weneckiej.

Willę kupiła i odrestaurowała Comunità Montana Feltrina – renowację ukończono w 1994 roku – by przekształcić ją w siedzibę muzeum: placówkę otwarto dla publiczności w 1997 roku i do dziś prowadzi ją prowincja Belluno, uznając ją za jednostkę pilotażową w dziedzinie etnografii, badań, katalogowania i dowartościowania dziedzictwa regionu.

Veduta di Busche, frazione di Cesiomaggiore, in Valbelluna
Busche, przysiółek Cesiomaggiore, na którego terenie stoi muzeum. Foto: Syrio / Wikimedia Commons – CC BY-SA 4.0.

O czym opowiada muzeum

Muzeum dokumentuje życie i kulturę materialną alpejskich i prealpejskich społeczności ziemi belluńskiej – obszaru Feltre, Agordino, Cadore i Valbelluny – poprzez ścieżki zwiedzania rozłożone na kilku kondygnacjach budynku dworskiego i w gospodarczych zabudowaniach dziedzińca. Ekspozycje odtwarzają wnętrza domowe i wiejskie, ze szczególną uwagą dla tradycyjnego paleniska („larìn”), narzędzi i przyborów rolniczych, środków transportu takich jak sanie i „musse” do drewna i siana oraz dla wyrobu tkanin – przędzenia i tkactwa.

Ważnym wątkiem tematycznym są zjawiska migracyjne: dziewiętnasto- i dwudziestowieczna emigracja, także do Brazylii, oraz historia „balie da latte” – mamek, które opuszczały dolinę, by karmić dzieci miejskich rodzin. Muzeum przechowuje ponadto kolekcję sztuki związaną z pisarzem i alpinistą Giuseppe Mazzottim.

Chiesa di San Bartolomeo a Tussui, Cesiomaggiore
Kościół św. Bartłomieja w Tussui, innym przysiółku Cesiomaggiore. Foto: Syrio / Wikimedia Commons – CC BY-SA 4.0.

Muzeum rozproszone, wokół dziedzińca

Jak to typowe dla alpejskich muzeów etnograficznych, kompleks jest zorganizowany wokół dziedzińca, w kilku budynkach: dworska willa mieści zbiory stałe na trzech poziomach oraz pracownię dydaktyczną; w zabudowaniach gospodarczych mieszczą się wystawy czasowe, biblioteka specjalistyczna licząca około 6.000 tomów, archiwa fotograficzne, dźwiękowe i filmowe, archiwum dokumentacyjne z obrazkami dewocyjnymi, plakatami, listami emigrantów i wyprawami ślubnymi, sala konferencyjna oraz pracownia konserwacji obiektów. Na zewnątrz znajdują się ogród dawnych róż, pole dydaktyczne i pasieka szkoleniowa.

Informacje praktyczne

Muzeum jest otwarte sezonowo, z godzinami zmieniającymi się w ciągu roku: przed zaplanowaniem wizyty warto zawsze sprawdzić aktualne dni i godziny na oficjalnej stronie museoetnograficodolomiti.it. Muzeum leży kilka minut od Parku Narodowego Dolomiti Bellunesi, który naturalnie warto połączyć z tą wizytą.

Źródła: Comune di Cesiomaggiore, Ministero della Cultura, oficjalna strona muzeum.